~ လင်းမောင် ~

ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့တွင် စတင်အာဏာတည်ခဲ့သော တရုတ်နိုင်ငံ၏ “လူမျိုးစုညီညွတ်ရေးနှင့် တိုးတက်မှုမြှင့်တင်ရေး ဥပဒေပြုချက်သစ်” သည် လူမျိုးစုအုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် ပေကျင်း၏ ချဉ်းကပ်ပုံတွင် ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။ တရုတ်အာဏာပိုင်များက ၎င်းကို အမျိုးသားညီညွတ်ရေးနှင့် လူမှုရေးစည်းလုံးညီညွတ်မှုကို အားကောင်းစေမည့် ဥပဒေကြောင်းအရ မူဘောင်တစ်ခုအဖြစ် တင်ပြကြသော်လည်း ဤဥပဒေပြုချက်သည် အနောက်နိုင်ငံအစိုးရများနှင့် အခွင့်အရေးအဖွဲ့များထံမှ ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများကို ရရှိထားသည့် “ပေါင်းစည်းရေးကို ဦးစားပေးသည့် မဟာဗျူဟာ” ကိုလည်း တရားဝင်ပြဋ္ဌာန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဥပဒေသည် လူမျိုးစုဆက်ဆံရေးများကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းထက် ကျော်လွန်၍ တရုတ်၏ တစ်ခုတည်းသော အမျိုးသားဖြစ်တည်မှု အယူအဆကို နိုင်ငံ၏ ဥပဒေနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပြဋ္ဌာန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ထိပ်တန်း သဘောတရားရေးရာ လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် ဗဟိုပါတီလေ့ကျင့်ရေးဌာနမှ ပညာရှင်များက ဘေဂျင်းဒေးလီး (Beijing Daily) တွင် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သော ရှင်းလင်းချက်ဆောင်းပါးတစ်ခုအရ ဤဥပဒေပြုချက်သည် လူမျိုးစုရေးရာများကို “အပေးအယူဆန်သော အုပ်ချုပ်ရေး” မှသည် ပေါင်းစည်းထားသော တရုတ်အမျိုးသားအသိုက်အဝန်း တည်ဆောက်ရေးကို ဗဟိုပြုသည့် “ဘက်ပေါင်းစုံ အုပ်ချုပ်ရေး” ဆီသို့ အသွင်ကူးပြောင်းလိုက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

လက်တွေ့အားဖြင့်မူ၊ ဤသည်မှာ “တရုတ်အတွက် ခိုင်မာသော အသိုက်အဝန်းစိတ်ဓာတ်” ကို ပုံဖော်ရန် သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်၏ နှစ်ရှည်လများ ကိုင်စွဲထားသည့် မျှော်မှန်းချက်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူမျိုးစုမူဝါဒကို အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်တော့ခြင်း မရှိဘဲ အမျိုးသားလုံခြုံရေး၊ နိုင်ငံရေးတည်ငြိမ်မှုနှင့် နယ်မြေစိုးမိုးရေးတို့၏ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဥပဒေပြုချက်သည် လူမျိုးစုရေးရာများကို တရုတ်နိုင်ငံ၏ “အမျိုးသားလုံခြုံရေး ဘက်ပေါင်းစုံ” မူဘောင်နှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်။ ၎င်းသည် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ပညာပေးမှုကို အမိန့်ထုတ်ထားပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် စံချိန်မီ မန်ဒရင်ဘာသာစကား သုံးစွဲမှုကို တွန်းအားပေးကာ ပြည်ပတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များပါဝင်သည့် လူမျိုးစုညီညွတ်ရေးကို ပျက်ပြားစေသည် သို့မဟုတ် ခွဲထွက်ရေးဝါဒကို မြှင့်တင်သည်ဟု ယူဆရသော လှုပ်ရှားမှုများအတွက် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကို ဥပဒေကြောင်းအရ တာဝန်ရှိစေမည့် ယန္တရားများကို ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ဤအခြေခံမူများကို ဥပဒေအဖြစ် မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဘေဂျင်းသည် မူဝါဒဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များ ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာများကို ဥပဒေအရ အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပါတီ၏ တိုင်းရင်းသားဗေဒပညာရှင်များက ဤဥပဒေပြုချက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မူဝါဒများကို အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ မူဘောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ငြင်းခုံကြသည်။ ယခင်က ပေါင်းစည်းရေး ကြိုးပမ်းမှုများသည် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အစီအမံများနှင့် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများအပေါ် အခြေခံခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤဥပဒေသစ်သည် ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို စနစ်တကျ ပြဋ္ဌာန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဒေသတွင်း အကောင်အထည်ဖော်မှု သို့မဟုတ် နိုင်ငံရေးဦးစားပေးချက်များအပေါ် မှီခိုနေသည့် အစီအစဉ်များ မဟုတ်တော့ဘဲ အုပ်ချုပ်ရေး၏ ရေရှည်တည်တံ့သော အင်္ဂါရပ်များ ဖြစ်လာစေရန် အာမခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဥပဒေပြုချက်သည် အတွင်းမွန်ဂိုလီးယားကဲ့သို့သော ဒေသများတွင် တွေ့မြင်နေရပြီးဖြစ်သည့် မူဝါဒများကိုလည်း ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။ ထိုဒေသတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာဆိုင်ရာ ထုတ်ဖော်ပြသမှုများအပေါ် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ အဓိကကျောင်းဘာသာရပ်များအတွက် မွန်ဂိုလီးယားဘာသာစကားအစား မန်ဒရင်ဘာသာစကားကို သင်ကြားရေးမီဒီယံအဖြစ် ပိုမိုအစားထိုးလာခဲ့သည်။ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်ဟု ဘေဂျင်းက ငြင်းခုံနေသည့် တိဘက်နှင့် ရှင်ကျန်းဒေသတို့တွင်လည်း အလားတူ အစီအမံများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတကာ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လျှင်မြန်ခဲ့သည်။ ဥရောပပါလီမန်က ဤဥပဒေသည် တိုင်းရင်းသားလူနည်းစုများကို ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် အတင်းအကျပ် ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ကို ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု ရှုတ်ချခဲ့ပြီး၊ အမေရိကန်နှင့် ဥရောပသမဂ္ဂတို့ကလည်း ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်ကျော် သက်ရောက်နိုင်ခြေနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများအပေါ် ရိုက်ခတ်မှုများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်းကြောင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။

အနောက်နိုင်ငံအစိုးရများသည် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် လူနည်းစုဒေသများတွင် ယဉ်ကျေးမှုဖျက်ဆီးခြင်း၊ မတရားဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အတင်းအကျပ် ပေါင်းစည်းခြင်းများကို ပြုလုပ်နေသည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် စွပ်စွဲခဲ့ကြပြီး၊ အဆိုပါစွပ်စွဲချက်များကို ဘေဂျင်းက နိုင်ငံရေးအရ လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် ပယ်ချခဲ့သည်။

တရုတ်အရာရှိများကမူ ဤဥပဒေသည် အမျိုးသားပေါင်းစည်းမှုကို အားကောင်းစေစဉ်မှာပင် လူနည်းစုယဉ်ကျေးမှုများကို အကာအကွယ်ပေးထားကြောင်း အခိုင်အမာဆိုကြသည်။ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ ဂေါ်ကျိခွန် (Guo Jiakun) က အနောက်နိုင်ငံများ၏ ဝေဖန်မှုကို “တရုတ်၏ လူမျိုးစုမူဝါဒများကို သိက္ခာချရန်” ကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် ပယ်ချခဲ့ပြီး၊ လူမျိုးစုအုပ်စုအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးတမ်းများအတွက် ဥပဒေကြောင်းအရ အကာအကွယ်များကို ဆက်လက်ခံစားနေရဆဲဖြစ်ကြောင်း ရပ်တည်ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤဥပဒေပြုချက်၏ အရေးပါမှုသည် ဖော်ပြထားသော ရည်မှန်းချက်များထက် ၎င်း၏ ဥပဒေကြောင်းအရ တည်ဆောက်ပုံ၌ ပိုမိုတည်ရှိနေသည်။ လူမျိုးစုဖြစ်တည်မှုကို အမျိုးသားလုံခြုံရေး မူဘောင်အတွင်း၌ အခိုင်အမာ ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းရေးကို နိုင်ငံတော်မူဝါဒအဖြစ် စနစ်တကျ ပြဋ္ဌာန်းလိုက်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဘေဂျင်းအစိုးရသည် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းခြင်းဆိုသည်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ဦးစားပေးချက်တစ်ခုသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ နိုင်ငံတော်၏ အာဏာစက်ဖြင့် ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသော ဥပဒေကြောင်းအရ တာဝန်တစ်ရပ် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

#MeKongNews

(လွတ်လပ်သည့် မီဒီယာအဖြစ် ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ရေး သင်တို့အကူအညီလိုအပ်နေပါသည်။ ဤနေရာတွင် www.mekongnewsmm.com/donation နှိပ်၍ လှူဒါန်းနိုင်ပါသည်)