~ လင်းမောင် ~

“ပါတီတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ ရှီကျင့်ဖျင်၏ အတွေးအခေါ်” (Xi Jinping Thought on Party Building) ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းသည် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (CCP) အပေါ် သဘောတရားရေးရာ ထိန်းချုပ်မှုကို ခိုင်မာစေရန် သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်၏ ကြိုးပမ်းမှု နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်လာပြီး ဝေဖန်သူများက ဤလှုပ်ရှားမှုကို မော်စီတုံးလွန်ခေတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဝါဒ အမွေအနှစ်များမှ ခွဲထွက်ကာ ပိုမိုဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုရှိသော နိုင်ငံရေးအမိန့်အာဏာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခြင်းနှင့် မော်ခေတ်သို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခြင်း၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။

ယင်းဝါဒကို ဇွန်လ ၁၅ ရက်နေ့က ပေကျင်းမြို့တွင် ကျင်းပခဲ့သည့် အမျိုးသား ပါတီတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ ညီလာခံ၌ တရားဝင်မိတ်ဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်များက ရှီ၏ စာပေများကို လေ့လာရန်နှင့် ပါတီခေါင်းဆောင်ပိုင်းအပေါ် နိုင်ငံရေးအရ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အားဖြည့်ရန် လှုပ်ရှားမှုအသစ်တစ်ရပ် ပြုလုပ်ကြဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ ဤပွဲသည် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကြောင့်သာမက ရှီ၏ ၇၃ နှစ်မြောက် မွေးနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည့် အချိန်အခါကြောင့်လည်း အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ နှစ်ပတ်လည်နေ့များနှင့် ဆက်နွှယ်သည့် လူထုရှေ့မှောက် ထုတ်ဖော်ပြသမှုများကို ရှောင်လွှဲလေ့ရှိသော်လည်း နိုင်ငံပိုင်မီဒီယာများက ယင်းညီလာခံနှင့် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော ပါတီ၏ အာဏာဗဟိုချက်အဖြစ် ရှီ၏ အခန်းကဏ္ဍ နှစ်ခုစလုံးကို ထူးခြားစွာ အလေးပေးဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

သဘောတရားရေးရာ အာဏာစက်ကို ခိုင်မာစေခြင်း

နိုင်ငံပိုင်မီဒီယာများ၏ သတင်းများအရ ယင်းအစည်းအဝေးကို ပေါ်လစ်ဗျူရို အမြဲတမ်းကော်မတီဝင်တစ်ဦး၊ ရှီ၏ အနီးကပ်ဆုံး နိုင်ငံရေးလူယုံများအနက် တစ်ဦးဖြစ်သူ ထိုင်ချီ (Cai Qi) က ပါတီ၏ အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေးယန္တရားကို ဦးဆောင်သူ လီရှီး (Li Xi) နှင့်အတူ ပူးတွဲသဘာပတိအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

အရာရှိများက “ပါတီတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ ရှီကျင့်ဖျင်၏ အတွေးအခေါ်” သည် တရားဝင် ပုံသဏ္ဍာန်ပေါ်ပေါက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ ရှီ၏အမည်ကို ဆောင်ထားသည့် ကျယ်ပြန့်လာနေသော သဘောတရားရေးရာ ဖော်ထုတ်ချက်များထဲသို့ နောက်ထပ်အလွှာတစ်ခု ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုင်ချီက တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပါတီအဖွဲ့အစည်းများအနေဖြင့် နိုင်ငံရေးပညာပေးမှုများကို တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး ကေဒါများအနေဖြင့် ရှီ၏ သွန်သင်ချက်များထဲမှ “မူရင်းလက်ရာများကို ဖတ်ရှုရန်၊ မူရင်းစာသားများကို လေ့လာရန်နှင့် အခြေခံမူများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်” ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် “Two Upholds” (မြှင့်တင်ထိန်းသိမ်းခြင်း နှစ်ရပ်) ဟု လူသိများသည့် ကြွေးကြော်သံဖြစ်သော – ပါတီ၏ အဓိကခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှီ၏ အဆင့်အတန်းကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် CCP ဗဟိုကော်မတီ၏ အာဏာစက်ကို ကာကွယ်ရန်ဟူသည့် အချက်အပေါ်တွင်လည်း အလေးပေးမှုကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေခဲ့သည်။

ပြင်ပလေ့လာသူများအတွက်မူ ဤအချိန်အခါနှင့် ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားများက စီးပွားရေးတိုးတက်မှု နှေးကွေးခြင်း၊ မြင့်တက်လာနေသော ဒေသန္တရအစိုးရ ကြွေးမြီများ၊ အိမ်ခြံမြေကဏ္ဍတွင် ဆက်တိုက်အားနည်းနေမှုများနှင့် ထိပ်တန်းနိုင်ငံရေး အသိုင်းအဝိုင်းကြား အက်ကြောင်းများအပေါ် တိုးပွားလာနေသည့် ယူဆချက်များကြားတွင် ဘေဂျင်းအနေဖြင့် ပြည်တွင်းစည်းကမ်းကို အားဖြည့်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

တိန့်ရှောင်ဖိန်ခေတ်မှ ခွဲထွက်ခြင်း

လေ့လာသုံးသပ်သူများက ဤနောက်ဆုံးပေါ် သဘောတရားရေးရာ ဖော်ထုတ်ချက်၏ အရေးပါမှုသည် ၎င်း၏ သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန်းသစ်မှုထက် ၎င်းက နိုင်ငံရေးအရ အချက်ပြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

တရုတ်အရေးလေ့လာသူ ချန်ပိုကွန် (Chen Pokong) က အများအားဖြင့် ဤဝါဒသည် တင်းကျပ်သော ပါတီထိန်းချုပ်မှုနှင့် “ပါတီက အရာရာကို ဦးဆောင်သည်” ဟူသော အဆိုပြုချက်ကို ဗဟိုပြုသည့် ကာလရှည်ကြာ တည်ရှိခဲ့သော CCP အခြေခံမူများကို ပြန်လည်ထုပ်ပိုးထားခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဤအစီအစဉ်သည် ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေး (Cultural Revolution) ၏ လှုပ်ခတ်မှုအပြီးတွင် တိန့်ရှောင်ဖိန် စတင်ခဲ့သည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ ကာလကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

မော်စီတုံး သေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်လေးခု ကာလအများစုတွင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းသည် စုပေါင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခြင်းကို စနစ်တကျဖြစ်စေရန်၊ အုပ်ချုပ်ရေးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စေရန်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှုအခြေပြု နိုင်ငံရေးနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော စွန့်စားမှုများကို လျှော့ချရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ စီးပွားရေးလွတ်လပ်ခွင့်နှင့်အတူ မော်ခေတ်ကို ထူးခြားစေခဲ့သည့် သဘောတရားရေးရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများဆီသို့ ပြန်လည်ဦးတည်မသွားစေရန် ကြိုးပမ်းမှုများလည်း ဒွန်တွဲပါဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှီ၏လက်ထက်တွင်မူ အာဏာသည် ပါတီအဆင့်ဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ဆီသို့ ပိုမို၍ ပြန်လည်စုစည်းလာခဲ့သည်။ သမ္မတသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်များကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး အကြောင်းပြကာ နိုင်ငံရေးပြိုင်ဘက်များကို ဖယ်ရှားပြီး ဗဟိုအာဏာစက်ကိုလည်း ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ပါတီကော်မတီများကိုလည်း နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းများအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထည့်သွင်းလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သီးသန့် “ပါတီတည်ဆောက်ရေး အတွေးအခေါ်” တစ်ခုကို တရားဝင်မိတ်ဆက်လိုက်ခြင်းအပေါ် အချို့သော ပညာရှင်များက ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ နှောင်းပိုင်းတွင် စတင်ခဲ့သည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လမ်းကြောင်းသည် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လွတ်လပ်ခွင့်ထက် နိုင်ငံရေးအရ သစ္စာစောင့်သိမှုကသာ ပိုမိုအရေးပါသည်ဟူသော အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံတစ်ခုသို့ လမ်းဖွင့်ပေးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသမှုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။

မော်ခေတ်၏ ပဲ့တင်ထပ်မှုများ၊ သို့သော် ကွဲပြားခြားနားသောအခြေအနေများ

ဤဝါဒကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေး စတင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဆယ်စုနှစ်ခြောက်ခု (နှစ်ပေါင်း ၆၀) ပြည့်မြောက်သည့် နှစ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံရေးအရ အထိခိုက်မခံနိုင်ဆုံးအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သော သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝေဖန်သူများအကြား မော်ခေတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မှုများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာနေသော်လည်း လေ့လာသုံးသပ်သူ အများစုကမူ တိုက်ရိုက်ပုံစံတူအဖြစ် ကောက်ချက်ချခြင်းကို သတိပြုရန် ပြောကြားကြသည်။ ခေတ်ပြိုင်တရုတ်နိုင်ငံသည် မော်၏အုပ်ချုပ်မှုကာလအတွင်း ရှိခဲ့သည်ထက် များစွာပိုမိုရှုပ်ထွေးသော စီးပွားရေးစနစ်၊ ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်များနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ပေါင်းစည်းမှုနှင့် သိသိသာသာ ပိုမိုခေတ်မီဆန်းသစ်သော နိုင်ငံတော်ယန္တရားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သဘောတရားရေးရာ တစ်ပြေးညီဖြစ်စေခြင်း၊ ပါတီ၏ အထွဋ်အထိပ်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဏာစက်တို့အပေါ် ရှီ၏ ဆက်တိုက်အလေးပေးမှုများသည် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် အစောပိုင်းခေတ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော နိုင်ငံရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို တစိတ်တပိုင်း ပြန်လည်အသက်သွင်းနေသလားဆိုသည့် ငြင်းခုံမှုများကို ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

နိုင်ငံပိုင်မီဒီယာများက ဤဝါဒသစ်ကို မာ့က်စ်ဝါဒီ ပါတီတည်ဆောက်ရေး သီအိုရီအတွက် “ကြီးမားသော မူရင်းပံ့ပိုးမှု” တစ်ခုအဖြစ် ချီးမွမ်းခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ ရှီ၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို တရားဝင်ပါတီ သဘောတရားရေးရာ ကျမ်းဂန်များအတွင်း ထည့်သွင်းပုံဖော်ရန် ဘေဂျင်း၏ ပြတ်သားမှုကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။

သို့သော်လည်း သံသယရှိသူများကမူ “ရှီကျင့်ဖျင်၏ အတွေးအခေါ်” အောက်တွင် စုစည်းထားသော တိုးပွားလာနေသည့် အယူအဆများသည် စနစ်တကျရှိသော သီအိုရီတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် အာဏာကို ခိုင်မာစေရန် နိုင်ငံရေးလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အဓိကအသုံးတော်ခံနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အချို့သော လေ့လာသုံးသပ်သူများက ဤဖော်ထုတ်ချက်အများစုတွင် CCP ၏ ပြောင်းလဲနေသော သဘောတရားရေးရာ ပြောဆိုချက်များ၏ အဓိကဗိသုကာအဖြစ် ရေရှည်သတ်မှတ်ခံထားရသည့် အဆင့်မြင့် သဘောတရားရေးရာပညာရှင် ဝမ်ဟုနင်း (Wang Huning) ၏ လက်ရာအမှတ်အသားများ ပါဝင်နေကြောင်း သတိပြုမိကြသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ အားနည်းမှုများမှာ လျစ်လျူရှုထားရန် ပိုမိုခက်ခဲလာနေပြီး ပြင်ပဖိအားများ ဆက်လက်မြင့်တက်နေချိန်တွင် “ပါတီတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ ရှီကျင့်ဖျင်၏ အတွေးအခေါ်” ကို မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းသည် ရှင်းလင်းသော သတင်းစကားတစ်ခု ပေးရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည် – ၎င်းမှာ တစ်ချိန်က တရုတ်နိုင်ငံ၏ တိုးတက်မှုကို အထောက်အပံ့ပေးခဲ့သည့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိမှုအတွက် နေရာလွတ်များကို ပိုမိုကျဉ်းမြောင်းသွားစေဦးမည် ဆိုစေဦးတော့ နိုင်ငံရေးစည်းကမ်းနှင့် ပါတီ၏ ညီညွတ်မှုတို့သည် ခေါင်းဆောင်ပိုင်း၏ အဓိကဦးစားပေးချက်များအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဟူသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

#MeKongNews

(လွတ်လပ်သည့် မီဒီယာအဖြစ် ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ရေး သင်တို့အကူအညီလိုအပ်နေပါသည်။ ဤနေရာတွင် www.mekongnewsmm.com/donation နှိပ်၍ လှူဒါန်းနိုင်ပါသည်)