~ လင်းမောင် ~

တရုတ်နိုင်ငံသည် ၂၀၂၆ ခုနှစ်၏ ပထမသုံးလပတ်တွင် အိမ်ထောင်ပြုမှုမှတ်ပုံတင်ခြင်းပေါင်း ၁ ဒသမ ၆၉၇ သန်းသာ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်မှတ်တမ်းများ စတင်ခဲ့သည့် ၂၀၁၃ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမသုံးလပတ်ကာလများအနက် အနိမ့်ဆုံးကိန်းဂဏန်း ဖြစ်လာသည်။ ဇန်နဝါရီမှ မတ်လအထိ ကာလသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးရုံးပိတ်ရက်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံ၏ မင်္ဂလာဆောင်အများဆုံးရာသီ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားခြင်းမှာ အထူးပင် ထင်ရှားလှသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကမူ အဆိုပါ သုံးလပတ်တစ်ခုတည်းတွင် မှတ်ပုံတင်မှုပေါင်း ၃ ဒသမ ၄၅ သန်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ဤကဲ့သို့ ပြိုလဲသွားခြင်းမှာ လူငယ်လူဦးရေ လျော့နည်းလာခြင်းထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မိသားစုဘဝကို အထောက်အပံ့ပေးခဲ့သည့် စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်များအပေါ် တရုတ်လူငယ်များအကြား ယုံကြည်မှု ပိုမိုပျက်ပြားလာခြင်းကို အချက်ပြနေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဘေဂျင်းအစိုးရသည် အိမ်ထောင်ပြုမှု ကျဆင်းခြင်းကို အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်ခဲ့သည်။ အစိုးရသည် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား သန်းပေါင်းများစွာကို ရည်ရွယ်၍ ဇနီးမောင်နှံများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဇာတိမြေမဟုတ်သော နေရာများတွင်လည်း အိမ်ထောင်ရေးမှတ်ပုံတင်နိုင်ရန် ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် အိမ်ထောင်စုစာရင်း (Hukou) ကန့်သတ်ချက်များကို လျှော့ချပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၂၀၂၅ ခုနှစ်သည် လပြက္ခဒိန်အရ မင်္ဂလာဆောင်များနှင့် အစဉ်အလာအရ ဒွန်တွဲနေသည့် မင်္ဂလာရှိသော “နွေဦးနှစ်ခါထပ်သည့်နှစ်” (Double-spring year) ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ကောင်းများကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မည်သည့်အချက်ကမျှ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည့် ကျဆင်းမှုလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ရေရှည်တွင် ကိန်းဂဏန်းများမှာ ထင်ရှားလှသည်။ နှစ်စဉ် အိမ်ထောင်ပြုမှုမှတ်ပုံတင်ခြင်းသည် ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ဇနီးမောင်နှံ ၁၃ ဒသမ ၄၇ သန်းရှိခဲ့ရာမှ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ၆ သန်းကျော်အထိသာ ရှိတော့သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ်က အနည်းငယ် ပြန်လည်ဦးမော့လာခဲ့မှုမှာလည်း ယခုအခါ ယာယီမျှသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ပထမသုံးလပတ် ပုံစံများကို စောင့်ကြည့်နေကြသော လေ့လာသူများက ယခုနှစ်၏ စုစုပေါင်းမှတ်ပုံတင်မှုသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခြောက်သန်းအောက်သို့ ကျဆင်းသွားနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။

လူဦးရေပြောင်းလဲမှု အခင်းအကျင်းအရ အသက် ၂၀ မှ ၃၉ နှစ်အကြား တရုတ်လူဦးရေသည် ၂၀၁၃ နှင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်အကြားတွင် ၆၄ သန်းခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုမိုပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲမှာ စိတ်နေသဘောထားပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။
တရုတ်သိပ္ပံအကယ်ဒမီ၏ ၂၀၂၅ ခုနှစ် အကြီးစားစစ်တမ်းတစ်ခုအရ ကောလိပ်ကျောင်းသား ထက်ဝက်ကျော်က အိမ်ထောင်ရေးကို အရေးမကြီးဟု ယူဆကြပြီး ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးက ကလေးယူခြင်းကို အရေးမကြီးဟု ဖြေဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤတွေ့ရှိချက်များသည် အိမ်ထောင်ရေးက လုံခြုံမှု၊ တည်ငြိမ်မှု သို့မဟုတ် လူမှုစီးပွားဘဝ မြင့်မားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟူသော အချက်အပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိတော့သည့် မျိုးဆက်တစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။

တရုတ်လူငယ်အများစုအတွက် အိမ်ထောင်ရေးမှာ ဘဏ္ဍာရေးအရ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ မြို့ကြီးများတွင် မင်္ဂလာဆောင်စရိတ်မှာ ယွမ် ၆၈၀,၀၀၀ ထက် ကျော်လွန်နိုင်ပြီး ပြည်နယ်အတော်များများတွင်လည်း တောင်းဆိုသည့် တင်တောင်းခ (Bride-price) မျှော်မှန်းချက်များမှာ ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများ စုစည်းနေသည့် မြို့ပြဗဟိုချက်များတွင် အိမ်ရာစရိတ်များမှာလည်း ဆက်လက် ဖိစီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စီးပွားရေးအကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ကိန်းဂဏန်းများက ပြသနေသည့် ပေါ်ထွက်နေသည့် ကျား/မ ကွာဟချက်ကို အပြည့်အဝ မရှင်းလင်းနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ပညာတတ်အမျိုးသမီးများသည် အိမ်ထောင်ရေးကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းခွင်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသောကြောင့် အိမ်ထောင်ပြုရန် ပိုမိုဝန်လေးလာကြပုံရသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် မိခင်ဘဝတို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေသည့် လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း ခွဲခြားဆက်ဆံမှုများသည် ဥပဒေကြောင်းအရ အကာအကွယ်များ ရှိသော်လည်း ကျယ်ပြန့်စွာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အလုပ်ခန့်အပ်မှုအပေါ် ဘက်လိုက်ခြင်း၊ ရာထူးတိုးခြင်းများ ဆိုင်းငံ့ခံရခြင်းနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ အပြစ်ပေးမှုများသည် အမျိုးသမီးများအပေါ် မမျှတသော ကုန်ကျစရိတ်များကို သက်ရောက်စေသည်ဟူသော အမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးအများစုက ကလေးမပါဘဲ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်သာ တွဲဖက်မှုကို လက်ခံကြလိမ့်မည်ဆိုသည့် စစ်တမ်းအချက်အလက်များသည် ရိုးရာမိသားစု မျှော်မှန်းချက်များမှ မိမိတို့၏ လက်တွဲဖော်ဘဝကို သီးခြားခွဲထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှု တိုးပွားလာခြင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမှာလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ပြည်နယ်အတော်များများတွင် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက တရားဝင်လက်မှတ်မရှိဘဲ လက်ထပ်ခဲ့ကြသည့် သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံများအတွက် “နောက်ကျမှ ပြန်လည်မှတ်ပုံတင်ခြင်း” (Make-up registrations) များကို တက်ကြွစွာ မြှင့်တင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤမှတ်ပုံတင်ခြင်းများကို အသစ်လက်ထပ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးစာရင်းများနှင့်အတူ ပေါင်းစပ်ရေတွက်လိုက်ခြင်းကြောင့် အဓိကကိန်းဂဏန်းစုစုပေါင်းကို ပိုမိုများပြားသွားစေကာ လူငယ်မျိုးဆက်များအကြား အမှန်တကယ် ကျဆင်းနေသည့် နှုန်းထားကို ဖုံးကွယ်ထားသလို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤသက်ရောက်မှုများသည် မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းထက် ကျော်လွန်၍ အမျိုးသားလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်လာနေသည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားမှုနှုန်း ၇ ဒသမ ၉၂ သန်းသာ မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကထက် ထက်ဝက်ကျော် လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တရုတ်လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အိမ်ထောင်ရေးသည် ကလေးမွေးဖွားခြင်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဒွန်တွဲနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် အိမ်ထောင်ပြုမှု ပြိုလဲခြင်းသည် နိုင်ငံ၏ လူဦးရေကျဆင်းမှုကို တိုက်ရိုက် အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

ဘေဂျင်းအစိုးရသည် ထောက်ပံ့ကြေးများ၊ အခွန်ဆိုင်ရာ မက်လုံးများနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အချက်အလက်များအရ တရုတ်လူငယ်များသည် စာရွက်စာတမ်းကိစ္စ အဆင်မပြေသောကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးကို ငြင်းပယ်နေကြခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးကို ရွှေ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်လွှတ်နေကြခြင်းမှာ မိသားစုဘဝနှင့် ပတ်သက်၍ ဝန်းရံနေသည့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဖိအားများ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ စွန့်စားမှုများနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ မျှော်မှန်းချက်များက ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများထက် ပိုမိုကြီးမားနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

#MeKongNews

(လွတ်လပ်သည့် မီဒီယာအဖြစ် ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ရေး သင်တို့အကူအညီလိုအပ်နေပါသည်။ ဤနေရာတွင် www.mekongnewsmm.com/donation နှိပ်၍ လှူဒါန်းနိုင်ပါသည်)