~ လင်းမောင် ~
ထိုင်း-ကမ္ဘောဒီးယား နယ်စပ်တစ်လျှောက် တင်းမာမှုများ တစ်ကျော့ပြန် မြင့်တက်လာချိန်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးအနေဖြင့် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ဆောင်ရွက်ကြရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဆွေးနွေးပွဲများမှတစ်ဆင့် ဖြေရှင်းကြရန် တရုတ်သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ယင်းတောင်းဆိုချက်မှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘေဂျင်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ နိုင်ငံရေးအရ စေစပ်ဖြေရှင်းပေးသူအဖြစ် ပိုမိုပုံဖော်လာခဲ့ပြီး၊ အနောက်နိုင်ငံများ၏ စစ်ရေးအခြေပြုနှင့် စွက်ဖက်မှုအခြေပြု ချဉ်းကပ်ပုံများဟု ၎င်းပုံဖော်ထားသည့်အရာများအတွက် တရုတ်သံတမန်ရေးရာကို တာဝန်ယူမှုရှိသော အစားထိုးတစ်ခုအဖြစ် တင်ပြခဲ့သည်။ ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် အီရန်အကြား သံတမန်ရေးရာ ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခြင်းမှသည် ယူကရိန်းဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေး အဆိုပြုချက်များ ထုတ်ပြန်ခြင်းနှင့် ပါလက်စတိုင်း အဖွဲ့အစည်းများအကြား ရင်ကြားစေ့ရေး ဆွေးနွေးပွဲများကို လက်ခံကျင်းပပေးခြင်းတို့အထိ၊ တရုတ်နိုင်ငံသည် ပိုမိုပြိုကွဲလာနေသော နိုင်ငံတကာ အစဉ်အလာအတွင်း တည်ငြိမ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် ထွန်းသစ်စ အာဏာကြီးနိုင်ငံတစ်ရပ်အဖြစ် ပုံရိပ်ကို စိုက်ထူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
သံတမန်ရေးရာ အခရာတစ်ခုအဖြစ် တရုတ်နိုင်ငံ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ၎င်း၏ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒတွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ရှီကျင့်ဖျင် လက်ထက်တွင် ဘေဂျင်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ စီးပွားရေးအာဏာရှိသူ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာ့အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ပါဝင်သူတစ်ဦးအဖြစ်မျှသာ မရှုမြင်တော့ပေ။ ၎င်းသည် ပဋိပက္ခများကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခြင်း အပါအဝင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အများပြည်သူ အကျိုးပြုပစ္စည်းများ ပံ့ပိုးပေးသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရန် ပိုမိုရှာဖွေလာသည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည့် ကမ္ဘာ့လုံခြုံရေး အစီအစဉ် (GSI) သည် “ခွဲခြား၍မရသော လုံခြုံရေး”၊ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုထက် ဆွေးနွေးပွဲပြုလုပ်ရေးနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို လေးစားရေးတို့အား နိုင်ငံတကာ ငြိမ်းချမ်းရေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များအဖြစ် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းဖြင့် ဤရည်မှန်းချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။
သို့သော်လည်း ဤကြွေးကြော်သံများ နောက်ကွယ်တွင် တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသော နိုင်ငံတကာ အစဉ်အလာအတွင်း ခေါင်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ တရုတ်၏ တောင်းဆိုချက်ကို အားကောင်းစေရန် ပိုမိုအခြေခံကျသော ရည်မှန်းချက်တစ်ရပ် ရှိနေသည်။
သို့ရာတွင် ဘေဂျင်း၏ သံတမန်ရေးရာ ပြောဆိုချက်များနှင့် ၎င်း၏ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးမှု မှတ်တမ်းအကြား ကွာဟချက်မှာ ကျယ်ပြန့်လာလျက်ရှိသည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ငြိမ်းချမ်းရေး သံတမန်ရေးရာတွင် ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သော်လည်း တာရှည်ခံသော နိုင်ငံရေးအရ စေစပ်ဖြေရှင်းမှုများကို ဖန်တီးရာတွင်မူ အောင်မြင်မှု သိသိသာသာ နည်းပါးခဲ့သည်။ ပြဿနာမှာ သံတမန်ရေးရာ ပါဝင်ပတ်သက်မှု မရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုပါဝင်ပတ်သက်မှု၏ လက္ခဏာရပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘေဂျင်းသည် အောင်မြင်သော ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးမှုတစ်ခုက မဖြစ်မနေ တောင်းဆိုသည့် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ပေးဆပ်ရမှုများကို တာဝန်ယူခြင်းထက် ကြားဝင်စေ့စပ်သူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရေးကိုသာ ပိုမိုစိတ်ဝင်စားပုံရလေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဆွေးနွေးပွဲများကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ပြသခဲ့သော်လည်း ဆွေးနွေးပွဲများသည် နိုင်ငံရေးအရ အဖိုးအခ ကြီးမားလာသည့်အခါ အဖွဲ့အစည်းများကို ဖိအားပေးရန်၊ လိုက်လျောညီထွေမှုများကို စံသတ်မှတ်ပေးရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရန် လိုလားမှုမှာမူ များစွာနည်းပါးခဲ့သည်။
ဆော်ဒီ-အီရန် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ပြေလည်သွားခြင်းမှာ တရုတ်၏ အထိမ်းအမှတ် သံတမန်ရေးရာ အောင်မြင်မှုအဖြစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် မတ်လတွင် ဘေဂျင်းသည် ၇ နှစ်ကြာ ကင်းကွာခဲ့ပြီးနောက် ဒေသတွင်း ပြိုင်ဘက်နှစ်နိုင်ငံအကြား သံတမန်ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ထူထောင်သည့် ဆွေးနွေးပွဲများကို လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုသဘောတူညီချက်ကို အနောက်နိုင်ငံများ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ သံတမန်ရေးရာ မအောင်မြင်ခဲ့သည်များကို တရုတ်နိုင်ငံက အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် သက်သေအဖြစ် ကျယ်ပြန့်စွာ အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်။ ဘေဂျင်းအတွက်မူ ၎င်းသည် အရှေ့အလယ်ပိုင်းတွင် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သံတမန်ရေးရာ အဓိကဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ၎င်း၏ ဂုဏ်ပုဒ်များကို အားကောင်းစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ တိုးတက်လာနေသော စီးပွားရေး သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် နိုင်ငံရေးအရ အရင်းအနှီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ယင်းသဘောတူညီချက်သည် တရုတ်၏ ချဉ်းကပ်ပုံဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ သံရုံးများ ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ယီမင်၊ ဆီးရီးယားနှင့် လီဘနွန်းတို့တစ်လျှောက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ပဋိပက္ခများကို မီးမွှေးပေးခဲ့သော မဟာဗျူဟာမြောက် ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်းနှင့် လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မတူပေ။ သံတမန်ရေးရာ ဆက်သွယ်မှုများ ပြန်လည်စတင်ခဲ့သော်လည်း အောက်ခြေရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ဘေဂျင်းသည် ရင်ကြားစေ့ရေးထက် တင်းမာမှု လျှော့ချရေးကိုသာ လွယ်ကူအောင် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် – ၎င်းမှာ အရေးပါသော သံတမန်ရေးရာ လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဒေသတွင်း မတည်ငြိမ်မှု၏ တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ မောင်းနှင်အားများကိုမူ မထိမခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ စေစပ်ဖြေရှင်းမှုများကို ရေရှည်ထိန်းသိမ်းရသည့် များစွာပိုမိုခက်ခဲသော တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲစဉ်မှာပင် ပြယုဂ်ဆန်သော အချိုးအကွေ့များကို စေ့စပ်ပေးရန် တရုတ်၏ ဦးစားပေးမှုကို သရုပ်ဖော်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံသည် ဘေဂျင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော အခန်းကဏ္ဍ၏ အရှင်းလင်းဆုံးသော သရုပ်ဖော်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါလိမ့်မည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ် စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းပြီးကတည်းက တရုတ်နိုင်ငံသည် စစ်ကောင်စီနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသလို၊ ၎င်း၏ နယ်စပ်တစ်လျှောက် လှုပ်ရှားနေသော တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းများနှင့်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီး၊ ပဋိပက္ခကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသော အိမ်နီးချင်း အစိုးရများနှင့်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဘေဂျင်းသည် အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲများကြောင့် တရုတ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများနှင့် နယ်စပ်လုံခြုံရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့် မြန်မာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းတွင် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးများကို အခါအားလျော်စွာ ကူညီဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်များသည် ပဋိပက္ခ၏ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ မောင်းနှင်အားများကို ဖြေရှင်းခြင်းထက် မတည်ငြိမ်မှု၏ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော လက္ခဏာများကိုသာ ကိုင်တွယ်သောကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
၎င်း၏ အနောက်တောင်ဘက် နယ်စပ်တစ်လျှောက် တည်ငြိမ်ရေးနှင့် တရုတ်-မြန်မာ စီးပွားရေးစင်္ကြံနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော စီမံကိန်းများကို ကာကွယ်ရေးတို့သည် အားလုံးပါဝင်နိုင်သော နိုင်ငံရေးအရ စေစပ်ဖြေရှင်းမှုထက် အစဉ်တစိုက် ဦးစားပေးအဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တရုတ်၏ သံတမန်ရေးရာသည် ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းထက် ပဋိပက္ခကို စီမံခန့်ခွဲပေးခြင်းအဖြစ် ပိုမိုလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အကြမ်းဖက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းထက် မတည်ငြိမ်မှုများ ၎င်း၏ နယ်စပ်ကျော်လွန်၍ ပြန့်နှံ့မလာစေရန် တားဆီးဖို့သာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
အလားတူ ပုံစံတစ်ခုကို ယူကရိန်းတွင်လည်း ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ရုရှား၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ စတင်ကတည်းက တရုတ်နိုင်ငံသည် မိမိကိုယ်မိမိ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုလားသူအဖြစ် အစဉ်တစိုက် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အချက် ၁၂ ချက်ပါ သဘောထားထုတ်ပြန်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်၊ နျူကလီးယားလက်နက်များ အသုံးပြုမှုကို ကန့်ကွက်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ငြိမ်းချမ်းရေး အစီအစဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် ဘရာဇီးနိုင်ငံနှင့် လက်တွဲခဲ့သည်။ သို့သော် ဘေဂျင်းသည် မိမိထံတွင် စစ်မှန်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သည့် မော်စကိုအပေါ် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဖိအားများ ပေးရန်မူ လိုလားခြင်း မရှိဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ဤတွန့်ဆုတ်မှုသည် တရုတ်၏ ကြားနေမှုအပေါ် ယူဆချက်များကို မလွဲမသွေ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ထိရောက်သော ကြားဝင်စေ့စပ်သူများသည် မကြာခဏဆိုသလို ၎င်းတို့၏ အနီးကပ်ဆုံး ပါတနာများ၏ ပြုမူဆောင်ရွက်ချက်များကို စိန်ခေါ်ရန် လိုအပ်လေ့ရှိသည် – ဘေဂျင်းသည် ထိုသို့ပြုလုပ်မည့်အစား မိမိကိုယ်မိမိ ဘက်လိုက်မှုမရှိသော စေ့စပ်သူအဖြစ် ပုံဖော်နေစဉ်မှာပင် ရုရှားနှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ဦးစားပေးခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံက ဂါဇာတွင် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးကို အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံနှစ်ခု ယှဉ်တွဲနေထိုင်ရေး ဖြေရှင်းချက်ကို အရှေ့အလယ်ပိုင်းက ထောက်ခံခဲ့ကာ၊ ပါလက်စတိုင်း အဖွဲ့အစည်းများအကြား ရန်စေ့ရေး ဆွေးနွေးပွဲများကို လက်ခံကျင်းပပေးခဲ့သည့် အခြားဥပမာတစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ ဤအစီအစဉ်များသည် အထူးသဖြင့် Global South (ဖွံ့ဖြိုးဆဲကမ္ဘာ) တစ်လျှောက် ဘေဂျင်း၏ သံတမန်ရေးရာ ပုံရိပ်ကို အားကောင်းစေခဲ့သော်လည်း၊ မြေပြင်အခြေအနေများအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်မှုမှာမူ ကန့်သတ်ချက်ရှိခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ပြယုဂ်ဆန်သော ပါဝင်ပတ်သက်မှုထက် ကျော်လွန်ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည့် ဆက်တိုက်ဖြစ်သော သံတမန်ရေးရာ အရင်းအနှီးများကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိသလောက် နည်းပါးကြောင်း ပြသခဲ့ရာ၊ ထိရောက်မှုထက် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကို ဦးစားပေးလေ့ရှိသည်ဟူသော အမြင်ကို ပိုမိုအားကောင်းစေခဲ့သည်။
ထိုင်းနှင့် ကမ္ဘောဒီးယားအကြား ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ဆောင်ရွက်ကြရန် မကြာသေးမီက ရှီကျင့်ဖျင်၏ တိုက်တွန်းချက်သည်လည်း အလားတူ ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် အရှေ့တောင်အာရှ ပင်မကုန်းမြေကြီးအတွင်း တရုတ်၏ စီးပွားရေးနှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် ပါဝင်ပတ်သက်မှုများတွင် အရေးပါသော နေရာများ၌ တည်ရှိနေပြီး၊ မတည်ငြိမ်မှုများသည် အခြေခံအဆောက်အအုံ စီမံကိန်းများ၊ ကုန်သွယ်ရေး စင်္ကြံများနှင့် ဘေဂျင်း၏ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဒေသတွင်း ရည်မှန်းချက်များကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် တရုတ်နိုင်ငံသည် ဆက်တိုက်ဖြစ်သော နိုင်ငံရေးအရ ကတိကဝတ်ပြုမှု လိုအပ်မည် သို့မဟုတ် ပါတနာတစ်ဦးဦးနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်မည့် စွန့်စားမှုရှိသည့် အခန်းကဏ္ဍကို သတိထား၍ ရှောင်လွှဲစဉ်မှာပင် ဆွေးနွေးပွဲများကို အားပေးခဲ့သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဘေဂျင်းသည် တာဝန်ခံမှုရှိသော ကြားဝင်စေ့စပ်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းထက် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော စကားပြောဆိုဖက်အဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ထိုသတိထားမှုမှာ တရုတ်နိုင်ငံက နှစ်ရှည်လများ လှုံ့ဆော်ခဲ့သည့် အခြေခံမူများမှလည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြစ်ဖျားခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် စွက်ဖက်မှုမပြုရေးတို့သည် ဘေဂျင်း၏ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒ၏ အဓိက ဒေါက်တိုင်များအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြင်ပစွက်ဖက်မှုကို သံသယရှိကြသည့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအကြား ၎င်းအတွက် ကြီးမားသော စေတနာများကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယင်းအခြေခံမူများသည်ပင် တရုတ်၏ ထိရောက်စွာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးနိုင်စွမ်းကို ကန့်သတ်ထားပြန်သည်။ တာရှည်ခံသော ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်များသည် မကြာခဏဆိုသလို ကြားဝင်စေ့စပ်သူများအနေဖြင့် မဟာမိတ်များကို ဖိအားပေးရန်၊ နိုင်ငံရေးအရ မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် လိုက်လျောညီထွေမှုများကို အဆိုပြုရန်နှင့်၊ လိုအပ်ပါက စောင့်ကြည့်ရေး ယန္တရားများ သို့မဟုတ် ရေရှည်လုံခြုံရေး ကတိကဝတ်များမှတစ်ဆင့် သဘောတူညီချက်များကို အာမခံပေးရန် တောင်းဆိုလေ့ရှိသည်။ ဘေဂျင်းသည် ၎င်းတို့၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုများအတွက် တာဝန်မယူဘဲ ဆွေးနွေးပွဲများကို လွယ်ကူအောင် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ကာ ထိုကဲ့သို့သော တာဝန်များကို အစဉ်တစိုက် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ထိုင်းနှင့် ကမ္ဘောဒီးယားအကြား နောက်ဆုံး တင်းမာမှုများသည် ဒေသတွင်း အငြင်းပွားမှုတစ်ခုထက် ပိုမိုလွန်ကဲသည့်အရာကို သရုပ်ဖော်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပိတ်ဆို့စောင့်ကြည့်သူအဖြစ်မှ တက်ကြွသော သံတမန်ရေးရာ အစုရှယ်ယာရှင်အဖြစ်သို့ တရုတ်၏ သံတမန်ရေးရာ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှုကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဖြေရှင်းမှုထက် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဦးစားပေးပြီး၊ တာဝန်ယူမှုထက် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကို ဦးစားပေးသည့် ကြားဝင်စေ့စပ်မှု ပုံစံ၏ ကန့်သတ်ချက်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။ ဘေဂျင်း၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ခြေရာများ ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ၊ စကားပြောဆိုမှုများကို လွယ်ကူအောင် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းထက် ကျော်လွန်၍ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းဆောင်ရန် မျှော်လင့်ချက်များမှာလည်း ပိုမိုကြီးထွားလာမည် ဖြစ်ပေတော့သည်။
#MeKongNews








