~ လင်းမောင် ~
မတ်လအတွင်း ဝူဟန်မြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မီးဟုန်းဟုန်းတောက် မြင်ကွင်းများသည် သာမန်မကျေနပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မတော်တဆဖြစ်ရပ်များ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ နိုင်ငံတော်နှင့် ၎င်း၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုအောက်တွင် ပိုမိုမွန်းကျပ်လာရသည်ဟု ခံစားနေရသော သာမန်တရုတ်ပြည်သူများအကြား နှစ်ရှည်လများ စုပုံလာခဲ့သည့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမရှိသော အာဏာကို ကျင့်သုံးလေ့ရှိသည့် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (CCP) သည် မတရားသော ဥပဒေများ၊ ခေါင်းပုံဖြတ်သည့် အခွန်များနှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုမရှိသော စီမံခန့်ခွဲမှုများကို သည်းမခံနိုင်တော့သည့် ပြည်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူဟန်မြို့၊ အရှေ့ကန်သာယာခရိုင် (East Lake District) တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော နေထိုင်သူများက လမ်းပိတ်အတားအဆီးများကို လက်ဗလာဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည့် ဖြစ်ရပ်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကားပါကင်ကြေးပေးဆောင်ရမှုသက်သက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်မှုများ ပျက်ပြားလာခြင်း၊ အခွင့်အရေးများ ငြင်းပယ်ခံရခြင်းနှင့် သာမန်ပြည်သူများ မခံမရပ်နိုင်တော့သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို အတင်းအကျပ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုင်လင် ရှီနန် (Tailing Shinang) ပြန်လည်နေရာချထားရေး နယ်မြေရှိ နေထိုင်သူများသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ပါကင်ကြေး ပေးဆောင်စရာမလိုဘဲ နေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ၂၀၂၆ ခုနှစ် အစောပိုင်းတွင် စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့က တစ်ဦးတည်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လစဉ်ကြေးများကို ရုတ်တရက် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ဝင်ပေါက်တိုင်းတွင် အတားအဆီးများ တပ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် မိမိတို့အိမ်တံခါးသို့ ဝင်ခွင့်မရတော့သည့် သက်ကြီးရွယ်အိုများက စတင်ကာ အတားအဆီးများကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးခဲ့ကြပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ရပ်ကွက် ခြောက်ခုအတွင်းရှိ ထောင်နှင့်ချီသော ပြည်သူများက တစ်ညတည်းဖြင့် လမ်းတံခါးစနစ်များကို ဖြိုဖျက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဖျက်ဆီးမှု မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို စုပေါင်းကာကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူဟန်ဖြစ်ရပ်သည် တရုတ်နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု၏ လက္ခဏာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ အစိုးရသည် ဝင်ငွေရရှိရန်နှင့် ထိန်းချုပ်မှု တင်းကျပ်ရန်အတွက် အခွန်သစ်များ၊ ဖုံးကွယ်ထားသော အခကြေးငွေများနှင့် ကန့်သတ်ဥပဒေများကို ပိုမိုအားကိုးလာခဲ့သည်။ အိမ်ခြံမြေခွန်မှသည် ဒစ်ဂျစ်တယ် ငွေပေးချေမှုဆိုင်ရာ အခကြေးငွေများအထိ ပြည်သူများမှာ အဘက်ဘက်မှ ဖိအားပေးခံနေရသည်။ ဤအစီအမံများသည် ပွင့်လင်းမြင်သာမှု မရှိသလို၊ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုလည်း မရှိဘဲ စားဝတ်နေရေး ခက်ခဲနေသော အလုပ်သမားလူတန်းစား မိသားစုများကိုသာ အဓိက ထိခိုက်စေသည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှင့် နိုင်ငံရေးအရ နာခံမှုတို့ကို အပြန်အလှန်လဲလှယ်ထားသည့် “လူမှုပဋိညာဉ်” မှာ ယခုအခါ ပျက်ပြားစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးတိုးတက်မှု နှေးကွေးလာခြင်း၊ မညီမျှမှုများ ကျယ်ပြန့်လာခြင်းနှင့်အတူ ပြည်သူများသည် မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးများကို ရုပ်သိမ်းပြီး ဘာမှပြန်မပေးသည့် မူဝါဒများကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ဝူဟန်ဆန္ဒပြပွဲများသည် အရေးကြီးသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ပြသနေသည်။ ပြည်သူများသည် အွန်လိုင်းတွင် ညည်းတွားရုံ သို့မဟုတ် သီးသန့်တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြရုံသာ မဟုတ်တော့ဘဲ လမ်းပေါ်ထွက်ကာ အာဏာစက်၏ ပြယုဂ်များကို ဖြိုဖျက်ပြီး CCP ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆန့်ကျင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်းအရ CCP သည် ကန့်ကွက်မှုများကို ဆင်ဆာဖြတ်ခြင်း၊ ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းများဖြင့် တုံ့ပြန်လေ့ရှိသော်လည်း ဝူဟန်ဆန္ဒပြပွဲများ၏ အတိုင်းအတာနှင့် အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာမှုများအရ ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်နိုင်တော့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ပြည်သူများက နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် အတားအဆီးများကို တညီတညွတ်တည်း ဖြိုဖျက်နေခြင်းမှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မကြောက်တော့ကြောင်း ရှင်းလင်းသော သတင်းစကားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ဝူဟန်ဆန္ဒပြပွဲများသည် အခကြေးငွေများအတွက် ဆန့်ကျင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ မတရားသော အာဏာကို ငြင်းပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပြည်သူများသည် ခေါင်းပုံဖြတ်ခံရမည့်သူများ မဟုတ်တော့ကြောင်း ကြေညာခြင်း ဖြစ်သလို၊ CCP ၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ ပြည်တွင်းမကျေနပ်မှုများကြောင့် လျော့ရဲလာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဝူဟန်ရှိ မီးဟုန်းဟုန်းတောက် မြင်ကွင်းများသည် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်၏ အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အာဏာရှင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ပြည်သူ့ဆန္ဒတို့အကြား တိုက်ပွဲ၏ အခန်းသစ်တစ်ခု စတင်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
#MeKongNews
